Paardencoaching

Paarden luisteren niet naar wat je zegt,
maar naar wat je lichaam vertelt.

Paarden reageren sterk op incongruentie. Wanneer je woorden iets anders zeggen dan je lichaam laat zien, merken zij dat onmiddellijk. Bijvoorbeeld wanneer je lacht terwijl er vanbinnen verdriet of boosheid zit. Daardoor wordt zichtbaar wat er werkelijk in je systeem gebeurt, ook als je dat zelf nog niet helemaal doorhebt.

Arya en Milan leven in vrijheid en kiezen zelf of ze deelnemen aan een sessie of liever gaan eten of rusten. Die keuzevrijheid is voor mij belangrijk, omdat veiligheid en autonomie ook voor mensen de basis vormen van gezonde verbinding.

Een paard dat kan kiezen, kan zich ontspannen en veilig voelen. En een ontspannen zenuwstelsel nodigt uit tot ontspanning, tot regulatie. Veel mensen merken dat hun adem vanzelf verandert wanneer ze even stil naast een paard staan.

Het mooie is, je hoeft hen niet per se aan te raken om iets in jou te merken. Gewoon in hun nabijheid wordt voelbaar wat er in jou gaande is. Paarden leven sterk afgestemd op lichaamssignalen, waardoor kleine veranderingen in spanning of ontspanning direct zichtbaar worden.

Misschien merk je dat je adem hoog zit. Of dat je schouders gespannen zijn. Of dat je automatisch je best gaat doen om aardig gevonden te worden. Dat het druk wordt in je hoofd. Soms wordt pas hier duidelijk hoeveel spanning iemand eigenlijk al de hele dag met zich meedraagt. Het is allemaal welkom, zonder oordeel.

Arya is rustiger, meer beschouwend en observerend, neemt fysiek wat meer afstand maar haar aanwezigheid is duidelijk voelbaar, ook wanneer ze op afstand blijft. 
Milan is super sociaal en is ervan overtuigd dat je hem aardig gaat vinden en is daardoor soms ‘wat in your face’. Die verschillende manieren van reageren brengen vaak verschillende kanten van onszelf naar voren.

Arya en Milan helpen je om in het hier& nu te zijn en (!) ze doen gewoon lekker hun eigen ding. Dat brengt lichtheid. Vaak is dat precies wat het systeem nodig heeft om te kunnen ontspannen.

Want wanneer er ruimte komt gewoon te zijn, lekker je ding te doen, om te lachen, om te ademen, om niet perfect te hoeven zijn, dan kan je zenuwstelsel zich openen.
Dan kun je leren en kan er iets nieuws ontstaan.

Mijn rol

Arya en Milan zijn geen vervanging van menselijk contact. Als hechting ooit onveilig was, dan ontstaat herstel ook weer in relatie met een mens. Veilige hechting ontstaat tussen mensen.

Dat is mijn rol.

Ik ben er voor de relationele veiligheid, afstemming en gezien zijn. We doen het samen, je staat er niet alleen voor. Om je te helpen vertragen waar het spannend wordt. Je grenzen te voelen en die te respecteren. 
Ik help je autonomie voelen zonder verbinding te verliezen, de en-en die voor relaties zo belangrijk zijn.

Wat Arya en Milan doen, is zichtbaar maken. Ik help je begrijpen, doen ervaren, helen en integreren. Zodat we nieuwe paadjes aanleggen die oude patronen vervangen en je in je leven veel meer veiligheid en vrijheid en eigenheid kunt gaan ervaren.

Een ervaring van veiligheid in je lichaam verandert meer dan duizend cognitieve inzichten.

Dat betekent dat je als kind leert om eigen emoties te temperen, behoeften minder zichtbaar te maken of zich aan te passen aan wat de omgeving vraagt. Die beweging ontstaat niet vanuit zwakte, maar vanuit overlevingsstrategie van je zenuwstelsel. Het is een intelligente vorm van bescherming. Alleen heeft die bescherming vaak een prijs.

Wat ooit hielp om veilig te blijven, kan later doorwerken in volwassen relaties. Dan blijf je aanpassen, harmonie bewaken of verantwoordelijkheid dragen voor de ander, terwijl je eigenheid steeds minder ruimte krijgt. Dit voortdurende inleveren van authenticiteit kan bijdragen aan wat we ontwikkelingstrauma noemen: geen groot zichtbaar trauma, maar een subtiele en impliciete verschuiving waarin je jezelf stukje bij beetje bent kwijtraakt.

Veel van wat je doet vandaag is ooit ontstaan als een adaptieve en ingenieuze manier om verbonden te blijven…

In het werk met de paarden wordt dit vaak voelbaar zonder dat het benoemd hoeft te worden. De interactie laat zien waar je naar voren stapt terwijl je eigenlijk wilt terugtrekken, of waar je jezelf kleiner maakt om de situatie rustig te houden. Vanuit daar ontstaat de mogelijkheid om iets anders te ervaren: verbonden blijven terwijl je jezelf niet verlaat. En precies daar begint herstel.

En soms begint het klein.

Zoals de vrouw die in het begin afstand hield omdat ze dieren veel te spannend vond…
En na wat sessies ontspannen tussen Arya en Milan kon staan.
Later vertelde ze dat ze nu zelfs honden durfde aan te raken.
Wat je heelt hier, dat breidt zich uit in je leven. Omdat je veerkracht opbouwt en je zenuwstelsel nieuwe positieve ervaringen zal gaan repeteren.